กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 889 อย่ามายั่วพวกคนโดดเดี่ยวอย่างเรา
เสิ่นมู่เฟิงเพิ่งถามจบก็เสียใจขึ้นมา ที่แท้ตนกลับกลายเป็นคนยกหินทุ่มเท้าเสียเอง
สตรีนามโหลวมู่เยียนผู้นี้ยังคงเจ้าเล่ห์เช่นเคย
“เจ้าไม่ต้องทำหน้าเสียดายเช่นนั้นหรอก ในเมื่อข้ารู้ว่าจอมมารถูกพิษ นั่นก็ย่อมไม่ใช่เพราะคิดจะหลอกถามเจ้า แต่เพราะได้รับข่าวที่แน่ชัดมา” โหลวมู่เยียนหัวเราะเบา ๆ กล่าว
เสิ่นมู่เฟิงเม้มปากเมื่อได้ยินนางพูดเช่นนั้น ก่อนถามว่า “เรื่องลับถึงเพียงนี้ เจ้ารู้มาได้อย่างไร?”
ยามนี้คนขององค์หญิงสามแทบควบคุมราชตระกูลทั่วนครมารไว้หมดแล้ว โหลวมู่เยียนกับองค์หญิงสามมีความแค้นลึกล้ำต่อกัน ย่อมไม่มีทางสืบข่าวเช่นนี้จากนครมารได้