กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 888 หยั่งเชิงกันและกัน
เสิ่นมู่เฟิงมองรอบด้านอย่างระแวดระวัง แต่ไม่ว่าเขาจะตรวจสอบอย่างไรก็ไม่พบอีกฝ่าย ทำให้แผ่นหลังอดเย็นวาบขึ้นมาไม่ได้
“ใคร? ออกมา!”
เขาขมวดคิ้ว จ้องตรงไปข้างหน้าไม่กะพริบตา พลางแผ่พลังจิตไปด้านหลังเพื่อป้องกันคนลอบโจมตี
“โหลวมู่เยียน ใช่เจ้าหรือไม่?” เขาครุ่นคิดถึงเสียงเมื่อครู่ซ้ำไปซ้ำมา ในที่สุดก็นึกเสียงที่พอจะเทียบเคียงกันได้ออกมา
ทว่าเขาก็คิดว่าโหลวมู่เยียนไม่น่าจะมาหาเขาถึงนครมาร อย่างไรเสียความแค้นเล็กน้อยระหว่างพวกเขาก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ และท้ายที่สุดเขายังเป็นฝ่ายเสียเปรียบ