กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 755 จักรพรรดิทมิฬ
โม่เยี่ยนนอนหมอบอย่างเกียจคร้านบนตักโหลวมู่เยียน ให้นางลูบขน บรรยากาศดูอบอุ่นยิ่งนัก
“พี่ชายกับศิษย์พี่เป็นอย่างไรบ้าง” โหลวมู่เยียนลูบศีรษะโม่เยี่ยนพลางถาม
ตอนนางกระโดดลงไปในวังวนห้วงมิติ นางเคยส่งกระแสเสียงบอกทั้งสองคน ตอนนั้นโหลวมู่ไป๋ไม่ได้ประหลาดใจ กลับมีสีหน้าราวกับคาดไว้แล้ว
ส่วนซูจิ่นได้รับผลกระทบจากผลึกสวรรค์ที่ผู้นำชนพื้นเมืองปลดปล่อยออกมา จึงหมดสติไป ไม่รู้ว่าได้ยินหรือไม่
แต่นางรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่าพลังของผลึกสวรรค์นั้นไม่ใช่เรื่องเลวร้ายสำหรับศิษย์พี่ ซ้ำยังอาจเป็นโอกาสครั้งหนึ่ง ทว่านางก็ยังอดเป็นห่วงทั้งสองคนไม่ได้
“ตอนพวกเรากระโดดลงมา คนหนึ่งยืนอยู่ด้วยสีหน้าอ่านยาก อีกคนยังหมดสติไม่ฟื้น” โม่เยี่ยนเอ่ย