กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 442 หยั่งเชิงกันและกัน
โจ๊กที่วางอยู่บนโต๊ะส่งกลิ่นโอสถอ่อนจาง เห็นได้ชัดว่าต้มจากหญ้าวิญญาณบำรุงร่างกายหลายชนิด
“ฝีมือข้าไม่ค่อยดีนัก หวังว่าคุณหนูโหลวจะไม่รังเกียจ” ไป๋ลั่วอินส่งชามโจ๊กให้โหลวมู่ด้วยท่าทีเขินอายเล็กน้อย
โหลวมู่รับชามโจ๊กมา ตักชิมคำหนึ่งแล้วกล่าวยิ้ม ๆ “คุณหนูไป๋ถ่อมตนเกินไปแล้ว รสชาติโจ๊กนี้ไม่เลวเลย”
“ฝีมือเล็กน้อยของข้า จะเอาไปเทียบกับนักปรุงโอสถอย่างคุณหนูโหลวได้อย่างไร” ไป๋ลั่วอินยิ้มอย่างกระดากอาย
โหลวมู่เลิกคิ้ว “ใครบอกว่าข้าเป็นนักปรุงโอสถหรือ?”
นางมองไป๋ลั่วอิน ทว่าหางตากลับเหลือบมองโหลวมู่ถิง เมื่อเห็นสีหน้าประหลาดใจของเขาด้วย จึงรู้สึกเบาใจขึ้นไม่น้อย