กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 394 หอหยั่งรู้
เช้าตรู่วันต่อมา ผู้อาวุโสคนหนึ่งพาโหลวมู่เยียนกับจื่อเชอซื่อมายังวิหารใหญ่
เวลานี้เจ้าสำนักกับผู้อาวุโสอ๋าวหรงนั่งอยู่กลางวิหารหลัก เบื้องหน้าพวกเขายังมีศิษย์ยืนอยู่สิบกว่าคน
ทันทีที่โหลวมู่เยียนกับจื่อเชอซื่อเดินเข้าไปใกล้ ทั้งสองก็สัมผัสได้ว่ากลิ่นอายที่แผ่ออกมาจากร่างของศิษย์ทั้งสิบเอ็ดคนนั้นแข็งแกร่งยิ่ง
เห็นได้ชัดว่าคนเหล่านี้เป็นศิษย์สายในรุ่นก่อน โหลวมู่เยียนมองเห็นจิ่นเซ่ออยู่ในหมู่พวกเขา
จิ่นเซ่อส่งยิ้มเป็นมิตรให้โหลวมู่เยียน พลางขยิบตาให้นาง
ขณะเดียวกัน ศิษย์หลายคนในกลุ่มสิบเอ็ดคนก็หันมามองทั้งสองพร้อมกัน ในแววตามีทั้งความขบขัน ความเฉยเมย และความดูแคลน