บทที่ 393 จอมมารผู้ถูกดูแคลน

บทที่ 393 จอมมารผู้ถูกดูแคลน

โหลวมู่เห็นแววใฝ่ฝันในดวงตาของจื่อเชอซื่อแล้วร้อนแรงยิ่งนัก นางจึงเงยหน้ากวาดตามองเกาะลอยฟ้าซึ่งถูกเมฆวิญญาณโอบล้อม ราวกับดินแดนเซียน

นางพบว่าเกาะลอยฟ้าทุกแห่งไม่เพียงมีค่ายกลรวมปราณ แต่ยังผสานค่ายกลที่มีทั้งการโจมตีและป้องกันไว้ด้วย ทั้งยังปิดกั้นญาณจิตและคลื่นเสียงทั้งหมดจากภายนอก

“เจ้าหมายความว่า มีเพียงผู้ที่ติดสิบอันดับแรกของแต้มคุณูปการสำนักชั้นในเท่านั้นที่ซื้อเวลาใช้เกาะลอยฟ้าได้หรือ?”

จื่อเชอซื่อยิ้มแล้วส่ายหน้า “ศิษย์สายในทุกคนซื้อเวลาใช้เกาะลอยฟ้าได้ แต่แต้มคุณูปการที่ต้องจ่ายนั้นสูงลิ่ว มีคนคำนวณมาแล้วว่า มีเพียงศิษย์ที่ติดสิบอันดับแรกของแต้มคุณูปการเท่านั้นที่ซื้อไหว”