บทที่ 376 คู่ต่อสู้ของเจ้าคือข้า

บทที่ 376 คู่ต่อสู้ของเจ้าคือข้า

กลิ่นหอมประหลาดในห้วงมิติภายในถ้ำไหลตามกระแสอากาศสายแล้วสายเล่าเข้าสู่ร่างของพวกเขา เมื่อกลิ่นหอมประหลาดจางหาย คนทั้งหลายจึงหลุดพ้นจากสภาวะแสนสบาย

“มนุษย์ต่ำช้าอย่างพวกเจ้า ที่นี่เป็นอาณาเขตของราชันผู้นี้ หากยังไม่ไสหัวออกไป ก็อย่าหาว่าข้าสู้ตายกับพวกเจ้า!” มังกรเจียวสีขาวโพลนทั้งร่างผู้นั้นมองคนทั้งหลายด้วยดวงตาเย็นชา ก่อนเอ่ยวาจามนุษย์ออกมา

“จะให้พวกเราไปก็ได้ ขอเพียงให้พวกเรานำศิลาประกายเย่าอิ๋งไป” เสิ่นมู่เฟิงกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“ฝันไปเถอะ!” มังกรเจียวตัวนั้นเดือดดาล คำรามลั่นแล้วพ่นหนามน้ำแข็งนับไม่ถ้วนใส่คนทั้งสี่