บทที่ 362 รับมือยาก

บทที่ 362 รับมือยาก

สีหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มของโหลวมู่เยียน ความสงบนิ่งผ่อนคลายที่แผ่ออกมาจากร่าง รวมถึงพลังที่นางแสดงให้เห็นเมื่อครู่ ทำให้ผู้บำเพ็ญโบราณกับคนอื่น ๆ ตกตะลึงอย่างยิ่ง

ตั้งแต่พวกเขาเข้าไปติดกับดักในค่ายกลของศัตรู นางก็คิดหาวิธีทำลายอยู่ตลอด ตอนที่พวกเขาถูกอีกฝ่ายใช้กลวิธีต่าง ๆ บีบคั้นจนสิ้นหวัง นางก็ลงมือ

นางลงมือเพียงครั้งเดียวก็ทำลายซือเซียวและค่ายกล อีกทั้งพูดคุยกับผู้บำเพ็ญมารลึกลับและแข็งแกร่งราวกับอยู่ในระดับเดียวกัน ทำให้พวกเขาหวาดหวั่น

“ก็จริง” โหลวมู่เยียนยิ้มบาง ๆ แล้วพยักหน้า จากนั้นชี้ไปยังสตรีที่เคยคิดจะทำลายโฉมนางกับจิ่นเซ่อ “เช่นนั้นคนไร้ประโยชน์ผู้นี้ เจ้าไม่คิดจะเก็บไว้แล้วหรือ?”