กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 361 ไม่ช่วยเขาหรือ?
โหลวมู่เยียนเห็นทั้งสองคนแม้จะต่อสู้กัน แต่กลับไม่ได้ลงมือหมายเอาชีวิต สีหน้าของนางจึงเคร่งขรึมลง
ชายหนุ่มที่พิงต้นไม้ใหญ่อยู่ยกยิ้มอย่างสนุกสนานที่มุมปาก แววตาจับจ้องโหลวมู่เยียน “เล่นจนพอหรือยัง?”
โหลวมู่เยียนหัวเราะเสียงเบา “เกือบแล้วกระมัง”
จากนั้นจานค่ายกลในมือนางก็หมุนพลิกอย่างคล่องแคล่ว แสงสีทองสายหนึ่งพุ่งออกมา ก่อนโค้งลงตรงมุมหนึ่งของค่ายกลที่พลังอ่อนลงไปมากแล้ว
แสงสีดำบนค่ายกลพลันสั่นไหว ดูคล้ายกำลังจะแตกสลาย
ชายหนุ่มหรี่ตาลง แววตาเต็มไปด้วยความสนใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาพบสตรีซึ่งหลักแหลมและน่าสนใจเช่นนี้
เขาพลิกมือ ธงค่ายกลสีดำผืนหนึ่งก็ปรากฏขึ้น เขาพึมพำอยู่สองสามประโยค ธงค่ายกลส่งเสียงหึ่ง ก่อนพุ่งตรงขึ้นไปเหนือค่ายกล