บทที่ 286 รุมอัดเจ้า

บทที่ 286 รุมอัดเจ้า

ความรู้สึกยามถูกบีบคอช่างทรมานยิ่งนัก จากนั้นนางก็สัมผัสได้ถึงพลังสายหนึ่งซึ่งแผ่วเบายิ่งแต่กลับกร้าวแกร่งอย่างยิ่ง ไหลผ่านลำคอเข้าสู่ร่าง มุ่งตรงไปยังวิญญาณในทะเลจิตสำนึกที่นางคุ้มครองไว้

มือที่ประสานมุทราไม่หยุดของนางชะงักลง เปลือกตาค่อย ๆ ปิดสนิท ประหนึ่งไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืนอีกต่อไป

ท่านอาจารย์อู้จึงพลาดสีเยาะเย้ยที่วาบผ่านดวงตานางเพียงชั่วพริบตาไปโดยธรรมชาติ

“โม่เยี่ยน เริ่มได้” โหลวมู่เยียนหลับตาลง ก่อนประสานมุทราจนเกิดตรามุทราขึ้นทีละสายเป็นวังวนภายในจุดตันเถียน

โม่เยี่ยนซึ่งเดิมหลับใหลอยู่ในวงแหวนสัตว์วิญญาณพลันลืมตาขึ้น ดวงตาดำสนิทสุกใสยิ่งกว่าแต่ก่อน เวลานี้เต็มไปด้วยไอเย็นเยียบ

“ได้!”