บทที่ 285 เสแสร้งมีเมตตา

บทที่ 285 เสแสร้งมีเมตตา

ท่านอาจารย์อู้ฟังออกถึงความเย็นชาในน้ำเสียงของโหลวมู่ แต่ไม่ใส่ใจ ตรงกันข้ามในดวงตากลับมีแววอารีเพิ่มขึ้น

โหลวมู่เห็นท่าทางอารีแต่แฝงจิตสังหารเด็ดขาดของเขาแล้ว ก็เกิดแรงกระตุ้นอยากเข้าไปอัดเขาสักยก

“เฮ้อ พูดมากไปก็ไร้ประโยชน์ เจ้ามีคำสั่งเสียอะไรอีกหรือไม่?” ท่านอาจารย์อู้ถอนหายใจแล้วมองนางตรง ๆ “ข้าพาเจ้ากลับตระกูลโหลวได้”

เขาชะงักไปครู่หนึ่งแล้วเสริมว่า “หากดวงจิตวิญญาณของเจ้าช่วยปลุกภรรยาสุดที่รักของข้าให้ฟื้นได้ ข้าจะปกป้องตระกูลโหลวเป็นเวลาสิบปีเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน”

เขามองใบหน้าของโหลวมู่ที่คล้ายคลึงกับหลิงชิวอยู่หลายส่วน แล้วไม่อยากใช้วิธีรุนแรงเอาชีวิตนาง เพียงหวังให้นางยอมมอบดวงจิตวิญญาณให้แต่โดยดี