บทที่ 223 ซือหนาน

บทที่ 223 ซือหนาน

“เขาป่วยหรือ?”

เมื่อซือหนานได้ยินโหลวมู่เยียนพูดถึงเขาเช่นนั้น มุมปากก็อดกระตุกไม่ได้

บุรุษอย่างเขาที่มีทั้งชาติกำเนิดและพลังฝีมือ ที่สำคัญยังรูปงามสง่าดุจหยก หล่อเหลาองอาจ จะดูเหมือนคนป่วยได้อย่างไร?

“ใช่ เขาป่วย ปากร้าย หลงตัวเอง แล้วก็ประสาท” ลั่วหลีพยักหน้าเห็นด้วย

ซือหนานถลึงตาใส่ลั่วหลีที่ซ้ำเติมเขา รู้อยู่แล้วว่าทุกครั้งที่เจ้าหนูนี่โผล่มา ต้องไม่มีเรื่องดี

“แม่นางโหลว เมื่อครู่ข้าเข้าใจเจ้าผิดไป ข้าขออภัย พรุ่งนี้ข้าจะจัดงานเลี้ยงที่หอซีจ้าวเพื่อชดใช้ให้แม่นาง เจ้าว่าอย่างไร?” ซือหนานยิ้มระริกระรี้เอาใจนาง

โหลวมู่เยียนเหลือบมองเขา คนผู้นี้เปลี่ยนสีหน้าเร็วยิ่งกว่าพลิกหน้าหนังสือ จิตใจลึกล้ำ รู้จักทั้งยืดหยุ่นและอ่อนน้อม