กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 188 ลางวิกฤตยิ่งทวี
“หนี!”
ทันทีที่เสียงโหลวมู่เยียนดังขึ้น ปิงจี่ก็สะดุ้ง รีบแปลงเป็นร่างแท้ สะบัดปีกโยนโหลวมู่ไป๋และพวกขึ้นบนหลัง แล้วกางปีกบินมุ่งออกไปยังชายขอบขุนเขาลึก
ราชันอสรพิษเห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าจะมีวิหคหลวนเหมันต์ขั้นหกซ่อนอยู่ที่นี่ เขารู้สึกเหมือนถูกหลอก
“ซี่ ๆ!!” เสียงขู่ฟ่อหลายครั้งที่แฝงพลังอสูรมหาศาลดังก้องขึ้น อสรพิษขาวยักษ์ยาวหลายร้อยจั้งพุ่งทะยานขึ้นมา อ้าปากกว้างกัดไปทางวิหคหลวนเหมันต์
หยุนจื่อโม่และพวกชะงักไปกับเสียงคำรามที่แฝงพลังอสูรของราชันอสรพิษเมื่อครู่ ขณะที่ปากมหึมานั้นใกล้เข้ามา กระบี่เล็กสีทองสิบเล่มก็บินออกจากร่างโหลวมู่เยียน แผ่แรงกดดันของศาสตราศักดิ์สิทธิ์ พุ่งกวาดเข้าใส่ปากอสรพิษโดยตรง