บทที่ 186 แต้มพุ่งทะยาน

บทที่ 186 แต้มพุ่งทะยาน

เมื่อโหลวมู่เห็นช้างขนไม้พุ่งเข้าหาตน เจตจำนงแห่งการต่อสู้ในดวงตาก็ลุกโชน

“เข้ามาได้ดี!”

กล่าวจบ นางก็แตะปลายเท้าเหินขึ้น ก่อนลงบนหลังช้างขนไม้โดยตรง แล้วปล่อยหมัดใส่มันรัว ๆ

ช้างขนไม้โกรธจัด วิ่งพล่านไปทั่วเพื่อสลัดนางออก แต่ราวกับมีอะไรเหนี่ยวรั้งไว้ ไม่ว่ามันจะทำอย่างไรก็สลัดไม่หลุด

ความเจ็บแสบแผ่ไปทั่วร่าง มือของสตรีผู้นั้นทำจากอะไรกันแน่ ทั้งแข็งกระด้างแล้วยังมีเปลวเพลิงอีก เจ็บจนมันแทบตายอยู่แล้ว

ช้างขนไม้ส่งเสียงร้องคำรามหลายครั้ง พลางพุ่งชนต้นไม้รอบด้านอย่างบ้าคลั่ง โหลวมู่เผยแววสนใจในดวงตา ช้างขนตัวนี้ก็ไม่ได้โง่นัก ยังรู้จักใช้กิ่งไม้ปัดให้นางตกลงมา