กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 163 ข้าราชันต้องการคุยกับเจ้าเป็นการส่วนตัว
ภายในวิหารใหญ่แห่งแดนอัสนี ราชันอัสนีสวมเสื้อคลุมผ้าไหมสีเขียวคราม เอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนตั่ง พลางถือจอกสุราไว้ในมือ
ผู้พิทักษ์ศาลาอสูรซึ่งทำหน้าที่เฝ้าดูแลรีบร้อนวิ่งเข้ามา สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล ก่อนคุกเข่าลงแล้วกล่าวว่า “ฝ่าบาท ป้ายหยกของราชันเถาหนามโลหิตกินคนแตกแล้ว”
ราชันอัสนีลืมตาที่หรี่ปรือขึ้น ดวงตาคมกริบและมืดหม่น “แตกได้อย่างไร?”
ผู้พิทักษ์ศาลาอสูรตัวสั่นเล็กน้อย ก่อนกล่าวว่า “มันถูกมนุษย์ทำพันธสัญญาด้วยแล้วขอรับ”