บทที่ 160 ยอมจำนนหรือไม่

บทที่ 160 ยอมจำนนหรือไม่

กำแพงสูงที่ก่อขึ้นจากอักขระรูนสีหยกสานประสานกับเพลิงวิญญาณทองม่วง ล้อมราชันเถาหนามโลหิตกินคนไว้อย่างรวดเร็ว ทั้งยังผนึกพลังอสูรของมันไว้ ไม่ให้หนีไปได้

“จี๊ด!!”

ราชันเถาหนามโลหิตกินคนที่อยู่ด้านบนพบว่าพลังอสูรตรงรากไม้ถูกเพลิงวิญญาณอันน่าชังนั่นพันธนาการไว้ มันไม่อาจหดตัวลงได้อีก จึงโกรธเกรี้ยวและฟาดสะบัดเถาหลักสีทองคล้ำอย่างไม่หยุดหย่อน

เพียงไม่กี่ครั้ง ผืนดินด้านบนก็แยกออกเป็นร่องลึกหลายสาย ทว่ากลับระบายโทสะในอกของมันไม่ได้

มุมปากของโหลวมู่ยกขึ้นเล็กน้อย ขณะที่ราชันเถาหนามโลหิตกินคนกำลังโกรธเกรี้ยวฟาดพื้น นางก็ฉวยโอกาสควบคุมมังกรเพลิงที่ก่อขึ้นจากพลังต้นกำเนิดควบแน่นอย่างฉับไว ม้วนเย่ชิงหานกับอีกคนที่ถูกโยนทิ้งไว้บนพื้นขึ้นมาแล้วพุ่งหนี