กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 158 อันตรายมาเยือน
สิ้นเสียงของโม่เหยียน โหลวมู่เงยหน้าขึ้นก็เห็นเถาวัลย์ทองเบื้องหน้าม้วนตัวเข้ามาเป็นระลอก ราวคลื่นยักษ์ที่ซัดถาโถม
“อะไรนะ? เหตุใดจึงโผล่มามากมายอีกแล้ว?” มู่อี้มองภาพตรงหน้าอย่างตะลึงงัน
สีหน้าของเย่ชิงหานย่ำแย่ยิ่ง “เถาหนามโลหิตกินคนพวกนี้ถูกควบคุมอยู่”
“ถูกสิ่งใดควบคุม?” สือเฟิงกวัดแกว่งขวานยักษ์ที่ก่อรูปจากพลังต้นกำเนิดควบแน่น พลางถามอย่างไม่เข้าใจ
เขากับมู่อี้ คนหนึ่งเป็นนักปรุงโอสถ อีกคนเป็นนักหลอมศาสตรา ทั้งยังไม่ค่อยออกไปข้างนอกตลอดหลายปี จึงรู้เรื่องพฤกษาอสูรน้อยมาก
“เสียงกรีดร้องเมื่อครู่เป็นเสียงของราชันเถาหนามโลหิตกินคน เถาวัลย์ทองพวกนี้น่าจะเป็นกิ่งก้านของมัน” เย่ชิงหานอธิบาย