บทที่ 128 วิหคหลวนเหมันต์ผู้พลิกภาพลักษณ์

บทที่ 128 วิหคหลวนเหมันต์ผู้พลิกภาพลักษณ์

เมื่อม่านแสงสีหยกสลายไป โหลวมู่เยียนกับวิหคหลวนเหมันต์ก็ทำพันธสัญญาสำเร็จ

พันธสัญญาเสมอภาคของโหลวมู่เยียนเป็นวิชาคำสาปยุคบรรพกาล ดังนั้นหลังทำพันธสัญญาเสร็จ ร่างของวิหคหลวนเหมันต์จึงเปล่งประกายสีเขียวอมฟ้าชั้นหนึ่ง

ไม่นานบาดแผลทั้งหมดจากการถูกหมิงซิวซ้อมก็ฟื้นคืน ขนบนร่างยังสุกใสกว่าเดิม แม้แต่ขนหางหลายเส้นที่ถูกถอนออกไปก็งอกกลับมา

มันคิดจะใช้ปากสางขนหางอันงดงามของตนอย่างหลงตัวเอง แต่กลับพบว่ายังมีห่วงทองรัดปากอยู่

มันมองโหลวมู่เยียนอย่างน้อยใจแล้วส่งเสียงในใจว่า “โฉมงาม ปากข้ายังมีของของบุรุษเจ้าอยู่ ให้เขาเอาออกได้หรือไม่?”