บทที่ 117 หึงหวง

บทที่ 117 หึงหวง

ผู้บำเพ็ญยมโลกกลางอากาศยื่นมือคว้าผลึกทองเหมันต์สามชิ้นที่ถูกแช่แข็งไว้ สีหน้าเย็นชาไร้อารมณ์กวาดมองเหล่ายอดฝีมือแห่งสำนักกระบี่ที่จ้องเขาอย่างหมายตา

เขาหยิบผลึกทองเหมันต์ชิ้นหนึ่งขึ้นมาเล่นอย่างไม่ใส่ใจ สายตาแฝงแววหยอกเย้ามองลงไปด้านล่าง เอ่ยด้วยน้ำเสียงอวดดีอย่างยิ่งว่า “ผลึกทองเหมันต์อยู่ในมือข้าผู้นี้ หากพวกเจ้าอยากได้ก็เข้ามาแย่งสิ”

“ฮึ ไอ้คนโอหังนี่โผล่มาจากที่ใดกัน? เราต่างก็เป็นยอดฝีมือแห่งสำนักกระบี่เหมือนกัน เจ้าเพียงคนเดียวยังคิดท้าทายพวกเราทั้งหมดอีกหรือ รนหาที่ตายชัด ๆ”

บรรพชนตระกูลเซวียมองบุรุษชุดแดงกลางอากาศด้วยสายตาเย็นชา คนผู้นี้ทำให้เขารู้สึกถึงแรงกดดันและอันตราย ทว่าผลึกทองเหมันต์มีแรงดึงดูดมากเกินไป