บทที่ 105 เจ้าดูแคลนตระกูลซินของพวกเราหรือ

บทที่ 105 เจ้าดูแคลนตระกูลซินของพวกเราหรือ?

เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งเค่อ ศพมดเพลิงบริเวณที่มีโหลวมู่เยียนเป็นศูนย์กลางกองพูนขึ้นเป็นเนินเล็ก ๆ ทีละตัว

พลังต้นกำเนิดในร่างของผู้คนมากมายใกล้หมดแล้ว ทว่ารอบด้านยังคงมีฝูงมดสีแดงชาดแน่นขนัดดุจคลื่นน้ำ

โหลวมู่เยียนข่มแววตาไว้ แล้วเคลื่อนตัวไปมาท่ามกลางฝูงมดเพลิงไม่หยุด ในใจคำนวณว่าเวลาน่าจะใกล้แล้ว

เป็นดังคาด จู่ ๆ เสียงร้องแหลมเสียดหูก็ดังก้องกลางอากาศ แฝงเสียงคร่ำครวญและแรงกดดันของสัตว์อสูรขั้นหกขั้นปลาย อานุภาพของมันแข็งแกร่งกว่าเสียงร้องของสัตว์อสูรขั้นห้าหลายตัวก่อนหน้านี้อย่างไม่รู้เท่าใด