บทที่ 93 ถ้ำซ้อนถ้ำ

บทที่ 93 ถ้ำซ้อนถ้ำ

ทั้งสองค่อย ๆ เข้าใกล้สระเหมันต์ที่ปราณสีเขียวแผ่หนาแน่นยิ่งขึ้น

ลมหนาวระลอกแล้วระลอกเล่าซึ่งแฝงพลังหยวนอันพิเศษพัดกระหน่ำเข้ามา โหลวมู่รู้สึกว่าผิวหนังถูกบาดจนเจ็บแสบเล็กน้อย ขณะที่กำลังจะกระตุ้นพลังวิญญาณปกป้องร่างกาย พลันมีไออุ่นสายหนึ่งแผ่จากฝ่ามือเข้าสู่ร่างกาย ความเจ็บแสบก็หายไปในพริบตา

โหลวมู่เหลือบมองหมิงซิวที่ไม่อาจมองสีหน้าออก บุรุษผู้นี้มีพลังถึงขั้นที่แม้แต่นางก็ยังดูไม่ออก ทำได้เพียงรู้สึกว่าเขาแข็งแกร่งยิ่ง

“มันเริ่มเลื่อนขั้นแล้ว” หมิงซิวมองไปข้างหน้าแล้วเอ่ยขึ้น