กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 73 อาจารย์ผู้ใจกว้างยิ่งนัก
หลังดื่มชาคารวะอาจารย์เสร็จ โหลวมู่เยียนก็ย้ายซากอสูรกิเลนเพลิงออกจากแหวนมิติอย่างใจกว้าง แล้วโยนลงบนลานว่าง
“อสูรกิเลนเพลิงตัวนี้ถือเป็นของขวัญพบหน้าที่อาจารย์ผู้นี้มอบให้เจ้าแล้วกัน”
หั่วเซียวมีสีหน้าเหม่อลอยไปชั่วขณะ อาจารย์จะยกอสูรกิเลนเพลิงให้เขาเป็นของขวัญพบหน้าเลยหรือ? ท่านอาจารย์ใจกว้างเกินไปแล้วกระมัง
หากเซียวจื่ออางกับคนอื่น ๆ อยู่ที่นี่ในเวลานี้ พวกเขาคงต้องร้องเสียงดังว่า “แม่หญิงผลาญทรัพย์!”
“นี่มีค่ามากเกินไปหรือไม่?” นาน ๆ ทีหั่วเซียวจะรู้สึกกระดากใจขึ้นมาสักครั้ง