กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 72 รับศิษย์
เมื่อได้ยินคำว่า “ตำหนิ” ร่างหั่วเซียวก็ชะงัก ดวงตาซับซ้อนขณะมองโหลวมู่เยียน
นักหลอมศาสตราทะนุถนอมอาวุธเวททุกชิ้นที่ตนหลอม เขาหลงใหลในวิชาหลอมศาสตรา แม้จะมีด้านที่หยิ่งทะนง แต่ก็เปิดใจรับคำสอนได้
“เจ้ามองออกหรือไม่ว่าสมบัติวิญญาณชิ้นนี้มีตำหนิตรงไหน? ถ้าพูดออกมาได้ ข้าจะยอมรับอย่างหมดใจ”
โหลวมู่เยียนเก็บรอยยิ้มก่อนหน้า สีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมาก “ตอนหลอมโล่ชิ้นนี้ เจ้าขาดวัตถุดิบไปชนิดหนึ่ง ทั้งยังควบคุมชั้นเชิงการควบคุมไฟได้ไม่ดีอยู่หลายจุด จึงพอนับเป็นสมบัติวิญญาณระดับล่างได้อย่างฝืน ๆ เท่านั้น”
“แค่นี้เจ้าก็ดูออกหรือว่าตอนข้าหลอมขาดวัตถุดิบอะไร?” หั่วเซียวมีสีหน้าไม่อยากเชื่อ เขาพบว่าก่อนหน้านี้ตนดูแคลนสตรีผู้นี้เกินไปจริง ๆ