กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 1 สวะไร้พรสวรรค์ผู้มีเส้นชีพจรขาด
ทันทีที่โหลวมู่เยียนก้าวผ่านประตูสำนักศึกษาจักรวรรดิ สายตาหลากหลายก็พุ่งมาจับจ้องนาง ทั้งดูแคลน รังเกียจ อิจฉา เยาะเย้ย ชิงชัง และมองดูเรื่องสนุก...
นางถอนหายใจในใจเบา ๆ ร่างเดิมเอ๋ย เจ้าเคยทำตัวแย่สักเพียงใด ถึงได้กลายเป็นหนอนแมลงในสายตาทุกคนเช่นนี้ ในบรรดาสายตาเหล่านั้นกลับไม่มีสักคู่ที่เป็นมิตร นางพูดไม่ออกจริง ๆ
โหลวมู่เยียนไม่ใส่ใจสายตาที่ไม่เป็นมิตรเหล่านั้น และเดินมุ่งหน้าไปยังหอคัมภีร์
ตามความทรงจำของร่างเดิม หอคัมภีร์ของสำนักศึกษาจักรวรรดิรวบรวมตำราไว้อย่างครบถ้วนและเป็นระบบที่สุดในจักรวรรดิ ทั้งยังมีตำราบันทึกสมุนไพรและหญ้าวิญญาณชนิดต่าง ๆ ทั่วทั้งทวีป ตอนนี้นางอยากค้นดูว่าบนทวีปแห่งนี้มีหญ้าวิญญาณที่ต้องใช้หลอมโอสถชำระไขกระดูกหรือไม่