ตอนที่ 9 วันคล้ายวันพระราชสมภพของรัชทายาท

ตอนที่ 9 วันคล้ายวันพระราชสมภพของรัชทายาท

ผ่านไปอีกสองวัน เจียงหว่านหว่านก็ยังคงรอพี่สามไม่มาเสียที

[พี่สามตัวเหม็นคนนี้ วันนั้นยังบอกอยู่เลยว่าจะรีบมาหาข้า ข้ารอจนดอกไม้เหี่ยวเฉาหมดแล้ว ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาคน!]

[ฮึ ต้องมัวไปประจบเอาใจซ่งเหลิ่งอินอยู่แน่ ๆ สมน้ำหน้าที่ได้เป็นพ่อทั้งที่ลูกไม่ใช่ลูกตัวเอง!]

เจียงเหล่ยยังไม่ทันเดินเข้าห้องก็ได้ยินเสียงบ่นพึมพำของลูกสาวสุดที่รัก

เขาลูบจมูกตัวเอง ครั้งนี้เจ้าตัวน้อยใส่ความพี่สามของนางเข้าให้จริง ๆ แล้ว

เจ้าสามไม่ได้ไม่อยากมา แต่มาไม่ได้ต่างหาก

วันนั้นเจ้าสามถูกเขาจับแขวนโบยไปหนึ่งชั่วยาม วันนี้เพิ่งจะพอพยุงตัวลุกจากเตียงเดินได้บ้าง

“เจ้าตัวน้อยของพ่อ พ่อมาแล้ว”

ความคิดนับไม่ถ้วนแล่นผ่านใจ แต่สีหน้ากลับไม่เผยพิรุธแม้แต่น้อย เขาเอ่ยปลอบเจียงหว่านหว่านอย่างอ่อนโยน