ตอนที่_008_ฉันไม่รับผิดชอบหรอกนะ

ตอนที่ 8: ฉันไม่รับผิดชอบหรอกนะ

หนึ่งก้านธูปผ่านไป หยวนซินโหรวก็ยิ้มแย้มพลางดึงหลี่หยวนจากมุมมืดออกมายังที่ที่มีแสงสว่างรำไร นางควงแขนเขาแล้วพาเดินเข้าไปในลานเรือนหลังเล็กแห่งหนึ่ง

ลานเรือนหลังเล็กดูงดงามประณีตยิ่งนัก ภายในลานมีโครงไม้ไผ่ บนโครงไม้ไผ่แขวนผ้าแพรหลากสีสันเอาไว้ ผ้าแพรพลิ้วไหวเบาๆ ตามสายลมราตรี ส่งกลิ่นหอมรวยรินโชยมาเป็นระลอก

"ที่นี่ของเรามีแม่นางมาใหม่คนหนึ่ง น้องชายอยากจะยลโฉมดูหน่อยไหมจ๊ะ?"

"อืม ขอดูหน่อยสิ" หลี่หยวนหาเก้าอี้หินแล้วนั่งลง

หยวนซินโหรวตบมือเบาๆ ประตูเรือนก็เปิดออก มีหญิงสาวคนหนึ่งถูกคนผลักเข้ามาจากข้างนอก

ตามมาด้วยเสียงประตูปิดลงดังปัง

หยวนซินโหรวพาหญิงสาวมาอยู่ตรงหน้าหลี่หยวน พลางส่งสายตาหยาดเยิ้มให้หลี่หยวนพร้อมกับแนะนำตัว โดยไม่ลืมที่จะบิดส่ายเรือนร่างไปมา

"แม่นางผู้นี้ชื่อเป่าเจิน ภูมิหลังความเป็นมาไม่ธรรมดาเลยเชียวนะ