ตอนที่_007_ช่วยลูกเขยกลบเกลื่อน

ตอนที่ 7: ช่วยลูกเขยกลบเกลื่อน

ใจกลางโถงประชุม มีร่างไร้วิญญาณอันเย็นชานอนสงบนิ่งอยู่ใต้ผ้าสีขาวบริสุทธิ์ หญิงวัยกลางคนหลายคนที่คุกเข่าอยู่ข้างศพส่งเสียงร่ำไห้สะอึกสะอื้นอย่างน่าเวทนา เป็นเสียงร้องที่ชวนให้สะเทือนใจจนสะท้านไปถึงฟ้าดิน

เย่จื่อฉยงควงแขนหลี่หยวนยืนอยู่ตรงหน้าประตู ขอบตาทั้งสองข้างเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตา

ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับอาสามจัดว่าธรรมดามาก แต่พอคิดว่าเมื่อวานคนคนนี้ยังอยู่ดีมีชีวิตชีวา แต่วันนี้กลับจากไปอย่างกะทันหัน ในใจก็อดรู้สึกเศร้าหมองขึ้นมาไม่ได้

เมื่อเย่เทียนไคเห็นหลี่หยวนเดินมา ก็ตวาดใส่พวกผู้หญิงที่กำลังร่ำไห้ว่า "หยุดร้องไห้กันได้แล้ว! ไม่เห็นหรือว่าท่านเซียนมาถึงแล้ว?"

จากนั้น เขาก็รีบกุลีกุจอเดินมาค้อมเอวประสานมือตรงหน้าหลี่หยวน "ท่านมาได้อย่างไรกัน? พวกเรารบกวนเวลาพักผ่อนของท่านหรือไม่?"

หลี่หยวนส่ายหน้าพลางขมวดคิ้วถามว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น