เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 เปลวเพลิงแห่งปัญญา
ขณะฟังเสียงกบเขียดร้องระงม เฉินวั่งผิงก็เผลอเหม่อคิดขึ้นมาไม่ได้ว่าไม่ได้กินเนื้อกบมานานแค่ไหนแล้ว
กบนาผัดพริกเสฉวนนี่มันอร่อยจริงๆ นะ
เขาเหลือบมองเรดาร์พบว่าตำแหน่งของพวกกบเหล่านี้ยังอยู่ค่อนข้างไกล ประกอบกับที่บ้านยังไม่ได้ดองพริกไว้
งั้นเอาไว้คราวหน้าค่อยนัดกินข้าวแล้วค่อยจับมาทำสดๆ เลยก็แล้วกัน
ทั้งสองคนคุยกันต่ออีกราวหนึ่งชั่วโมง กลิ่นหอมของไก่ห่อใบบัว หรือก็คือไก่ยาจกก็ค่อยๆ ลอยฟุ้งออกมา
แม้จะเพิ่งกินอิ่มกันไป แต่พอได้กลิ่นหอมนี้เข้า ถังซีเหอถึงกับอดกลืนน้ำลายไม่ได้อีกรอบ
เฉินวั่งผิงไม่ได้ลุกขึ้นยืน แต่ส่งเสียงเรียกให้นกอินทรีทองคำ ช่วยเป่าก้อนดินเหนียวสองก้อนนั้นออกมา พร้อมกับช่วยลดความร้อนให้อีกแรง
เรื่องของกินนี่เจ้านกอินทรีไม่เคยเกียจคร้านเลยสักครั้ง มันกระพือปีกควบคุมให้ก้อนดินกลิ้งหลุดออกมา
หลักการหดตัวเมื่อเย็นลง