กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 424 บทที่ 434 หลบหนี
ในค่ำคืนนั้นเอง หลังจากเสร็จสิ้นการทำงานอันแสนยุ่งเหยิงมาตลอดทั้งวัน
ฉันก็กางร่มออก แล้วก้าวเดินอยู่บนถนนอันเงียบสงัดไร้ผู้คนตอนตีสองเพียงลำพัง
ยามนี้ ร้านรวงสองฟากฝั่งถนนต่างปิดประตูหน้าต่างลงอย่างแน่นหนา
มีเพียงแสงสลัวสีส้มหม่นจากเสาไฟริมทางที่ส่องลงมา ทอดยาวเงาของฉันให้ยิ่งดูเหยียดยาวออกไป
บนท้องถนนสายนี้ นอกจากรถยนต์ไม่กี่คันที่แล่นผ่านไปอย่างรวดเร็วเป็นครั้งคราวแล้ว ก็แทบจะมองไม่เห็นร่องรอยของคนเดินถนนคนอื่นอีกเลย