กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 117 ชำระหนี้แค้นให้สาสม
ฉันเดินเข้าไปในห้องนอน แล้วกระชากคอเสื้อหิ้วตัวไอ้ลูกนอกสมรสที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงขึ้นมา
เด็กน้อยขยี้ตาสะลึมสะลือ พลางเอ่ยออดอ้อนกับฉัน
"แม่ครับ เมื่อกี้เป่าเปาฝันดีด้วยแหละ
ฝันว่าวันอาทิตย์แม่พาผมกับน้องไปเที่ยวสวนสัตว์ แม่ยังซื้ออันใหญ่มากๆ ให้ผมคนเดียว ไม่ได้ซื้อให้น้องด้วยซ้ำ! แต่ผมยังไม่ทันได้กิน แม่ก็ปลุกผมซะก่อน"
วินาทีนี้ เมื่อฉันมองใบหน้าไร้เดียงสาที่เปื้อนยิ้มของเด็กคนนี้ และได้ยินเขาเรียกฉันว่าแม่
ความอัปยศอดสูจากการถูกหลอกลวงมานานหลายปีก็พลันพวยพุ่งขึ้นมาในอก