กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 116 ทรมานจนตาย
พอเขาได้สติฟื้นขึ้นมา ถึงเพิ่งพบว่ามือและเท้าของตัวเองถูกฉันมัดเอาไว้อย่างแน่นหนาตั้งนานแล้ว
ตอนนี้ เขาหมดสิ้นความสามารถในการช่วยเหลือตัวเองไปอย่างสิ้นเชิง
เจียงเฟิงแสดงสีหน้าตื่นตระหนกลนลาน พลางละล่ำละลักบอกรักเพื่อแสดงความภักดีต่อฉัน
"ที่รัก นี่คุณเป็นอะไรไป ทำไมถึงต้องมัดผมไว้แบบนี้ล่ะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณต้องจำไว้นะว่าผมรักคุณตลอดไปเสมอ!
คุณต้องใจเย็นๆ ลงก่อนนะ!
อย่าได้วู่วามทำเรื่องโง่ๆ ลงไปเด็ดขาด!"
ฉันใช้สองมืออันสั่นเทาหยิบรายงานผลตรวจพิสูจน์พ่อลูกฉบับนั้น ยื่นไปตรงหน้าเขา
ก่อนจะอ่านข้อความในรายงานให้เขาฟังทีละคำๆ