0166

⬢⬢⬢

ตอนที่ 166 ต่างฝ่ายต่างมีแผนการ

บทกวีจารึกประวัติศาสตร์เพียงบทเดียว ก็นับได้ว่าเป็นสมบัติล้ำค่าแห่งแคว้นแล้ว

เป็นของวิเศษที่ต้องนำไปเก็บรักษาไว้อย่างทะนุถนอมในคลังสมบัติ

เช่นนั้นบทกวีเลื่องลือทั่วหล้าเล่า?

พึงรู้ไว้ว่า บทกวีจารึกประวัติศาสตร์ใช่ว่าจะเลื่องลือสะท้านใต้หล้าได้เสมอไป

นี่คือสมบัติที่ประเมินค่ามิได้โดยแท้!

มิผิด เมื่อถึงระดับชื่อเสียงสะท้านใต้หล้า ย่อมมิอาจประเมินด้วยมูลค่าใด ๆ ได้อีกต่อไป

อย่างน้อยในใจของผู้ศึกษาตำรา ผลงานบทกวีที่ชื่อเสียงสะท้านใต้หล้าก็มีสถานะเช่นนี้

ส่งต่อชั่วกาลนาน ขจรขจายร้อยชั่วคน ต่อให้กาลเวลาผันผ่าน ก็มิอาจบดบังประกายแสงที่แฝงเร้นอยู่ในบทกวีได้