0130

⬢⬢⬢

ตอนที่ 130 หากไม่สวามิภักดิ์ต่อพุทธศาสนา พุทธสำนักย่อมมีวัชระปราบมาร

“เจ้าขึ้นเขาบำเพ็ญเพียรมาตั้งแต่เยาว์วัย มิได้กลับสู่โลกมนุษย์มานานหลายปีแล้ว ครานี้สำนักเซียนร่วมเดินทางไปยังเมืองจิงตู ตำหนักหยางบริสุทธิ์ก็ให้เจ้าไปก็แล้วกัน!”

“การที่เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นในเมืองจิงตู ย่อมเห็นได้ชัดว่าสำนักเซียนมิได้เคลื่อนไหวมาเนิ่นนาน จนทำให้คนบนโลกคิดว่าพวกเราสาบสูญไปแล้ว ครานี้ที่เจ้าไป จำต้องใช้มาตรการสายฟ้าฟาด เพื่อปลุกความยำเกรงที่คนบนโลกมีต่อสำนักเซียนให้ตื่นขึ้นมา”

สิ้นเสียง กระบี่ยาวเล่มหนึ่งก็บินออกมาจากกระท่อมหญ้า

“กระบี่เล่มนี้คือกระบี่บินเล่มที่สองที่อาจารย์ผู้นี้หลอมสร้างขึ้น มีนามว่ากระบี่สังหาร”

“ครานี้เจ้าลงจากเขา จงใช้กระบี่เล่มนี้สังหารคนสักหลายแสน ให้มันได้ดื่มโลหิตจนอิ่มหนำ แล้วค่อยนำกลับมายังตำหนัก อาจารย์ผู้นี้ย่อมมีประโยชน์ให้ใช้”

ในกระท่อมหญ้ามีสุรเสียงราบเรียบดังแว่วออกมา