0046

⬢⬢⬢

ตอนที่ 46 ความยากในการรนหาที่ตายเพิ่มขึ้นอีกแล้ว

“เป็นขุนนางมิทำเพื่อราษฎร สู้กลับบ้านไปขายมันเทศยังดีเสียกว่า”

สิ้นเสียงของหลี่อี้ ก็พลันชักนำพลังธรรมเที่ยงระหว่างฟ้าดินให้เคลื่อนไหว

แม้ประโยคนี้จะดูเรียบง่ายธรรมดาสามัญ ทว่ากลับบ่งบอกถึงแก่นแท้ของการเป็นขุนนางได้อย่างถ่องแท้

พลังธรรมเที่ยงภายในเมืองจวิ้นฝูเฟิงถูกหลี่อี้ชักนำ หลั่งไหลมุ่งตรงมายังที่ว่าการ กอปรกับบนร่างของเขาเองแต่เดิมก็สั่งสมปราณเที่ยงธรรมอันยิ่งใหญ่อย่างหนาแน่นเอาไว้นานแล้ว

ทั้งสองหลอมรวมเข้าด้วยกัน

ชั่วพริบตาพลันฟ้าดินเปลี่ยนสี

เหนือท้องฟ้าทั่วทั้งที่ว่าการ ลมเมฆาพลันปั่นป่วนม้วนตัว

ทว่าลมเมฆาที่ม้วนตลบนี้ กลับมิได้สร้างความรู้สึกหวาดกลัวให้แก่ผู้คนเลยแม้แต่น้อย