0045

⬢⬢⬢

ตอนที่ 45 เป็นขุนนางมิทำเพื่อราษฎร มิสู้กลับบ้านไปขายมันเทศเสียดีกว่า

“พวกขี้ขลาดตาขาว!”

หลี่อี้เห็นเฮ่อหย่วนจางสีหน้าเขียวคล้ำ ทว่ากลับไม่กล้าลงมือ จึงเอ่ยปากขึ้น

สีหน้าของเขาเปี่ยมด้วยความผิดหวัง

สถานการณ์เช่นนี้ หากเปลี่ยนเป็นหวังจี้เจิน อีกฝ่ายคงลงมือไปนานแล้ว

ก่อนหน้านี้ในท้องพระโรง หวังจี้เจินมิได้มืออ่อนแม้แต่น้อย เพียงแต่เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นเท่านั้น

แม้ว่าอีกฝ่ายจะคิดชิงบ้านเมือง ทว่าก็นับเป็นคนที่มีจิตใจเด็ดเดี่ยวผู้หนึ่งจริง ๆ

อย่างน้อยก็กล้าสังหารหลี่อี้

ยามนี้เมื่อคิดถึงคราใด หลี่อี้เป็นต้องปวดฟันอยู่บ้างทุกครา