เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 45 หนังสติ๊กกับความฝันที่จะเป็นวีรบุรุษ
แสงแดดยามเช้าไม่ได้เจิดจ้าจนแสบตา หากแต่อบอุ่นและอ่อนโยนกำลังดี
เหยียนอวี้ซีสวมเครื่องแบบทหารสีขาว ทับด้วยเสื้อกาวน์สีขาวที่ปล่อยชายเสื้อด้านหน้าไว้ตามสบาย เขาก้าวออกจากเต็นท์ด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ทันใดนั้น สายลมเย็นสบายก็พัดผ่านใบหน้า ทำให้เขาอดหยุดฝีเท้าไม่ได้ ก่อนค่อย ๆ หลับตาลง เชิดคางขึ้นเล็กน้อย ปล่อยให้แสงแดดอุ่น ๆ และสายลมอ่อนโยนโอบล้อมร่างกายอย่างผ่อนคลาย
เช้าวันนี้เมื่อตื่นขึ้นมาและตระหนักได้ว่าเมื่อคืนตัวเองไม่เพียงเผลอหลับระหว่างช่วยลู่อวี้เจ๋อปรับสมดุลพลังจิต แต่ยังมีความเป็นไปได้สูงว่าเขาจะนอนซบอยู่ในอ้อมแขนของอีกฝ่ายจนถึงเช้า เหยียนอวี้ซีก็แทบอยากทุบหัวตัวเองสักสองที
โชคดีที่วันนี้ลู่อวี้เจ๋อออกไปก่อนเขาตื่นอีกแล้ว อย่างน้อยก็ช่วยให้เขาไม่ต้องเผชิญหน้ากับความกระอักกระอ่วนใจ
ว่าแต่ก็แปลก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเบาะรองนอนที่มีชีวิตอย่างลู่อวี้เจ๋อนุ่มสบายกว่าที่นอนธรรมดา หรือเพราะความสามารถในการฟื้นฟูร่างกายของเขาดีขึ้นเรื่อย ๆ กันแน่ เพราะตอนตื่นขึ้นมาอาบน้ำล้างหน้า เขากลับพบด้วยความประหลาดใจว่าไม่เพียงเอวจะหายปวด ขาก็ไม่เมื่อยแล้ว แต่ยังรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษอีกด้วย
หลังจากหลับตาดื่มด่ำกับสายลมอยู่พักหนึ่ง เหยียนอวี้ซีก็ก้มหน้าลงเล็กน้อย ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แล้วกวาดสายตามองไปรอบบริเวณ
เต็นท์ภายในค่ายถูกสร้างขึ้นใหม่เรียบร้อยแล้ว สภาพโดยรวมแทบไม่ต่างจากตอนที่เขามาถึงครั้งแรก