เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 41 อยากอยู่เป็นเพื่อนนายที่นี่
“ตื่นแล้วเหรอ? รู้สึกเป็นยังไงบ้าง ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?” ลู่อวี้เจ๋อได้ยินเสียงของเหยียนอวี้ซีก็หันมาถามด้วยน้ำเสียงห่วงใย
เหยียนอวี้ซีไม่ได้สนใจเขา กลับมองฉีเผยอี้ที่กำลังนั่งเก็บเครื่องมืออยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาคาดคั้นของเหยียนอวี้ซี ฉีเผยอี้ก็หยุดมือที่กำลังเก็บเครื่องมือ ก่อนแบมือทั้งสองข้างออกแล้วอธิบายว่า “อย่ามองฉันแบบนั้นสิ โจวเยว่เป็นคนบอกฉันเองว่านายชอบเขา”
เหยียนอวี้ซี “...”
โจวเยว่ไอ้คนปากมาก!
ดูไม่ออกหรือไงว่าเขาจงใจพูดแบบนั้นเพื่อรับมือกับสีอวี้ชวน?
ทีนี้เป็นยังไงล่ะ ฉีเผยอี้ดันเอาเรื่องนี้มาพูดต่อหน้าลู่อวี้เจ๋อเสียแล้ว
ไม่รู้ว่าเจ้าหมอนี่จะคิดยังไงบ้าง?
ช่างเถอะ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะคิดยังไง เขาก็ไม่ได้มีความหมายแบบนั้นอยู่แล้ว