เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 36 เอกสารข้อมูลที่ว่า
แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าเต็นท์เข้ามากระทบเตียงเดี่ยว ก่อนตกลงบนใบหน้าของเหยียนอวี้ชีที่กำลังหลับตาสนิท คิ้วทั้งสองขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเขาจะนอนหลับได้ไม่ค่อยสนิทนัก
เหยียนอวี้ชียกแขนข้างหนึ่งขึ้นปิดดวงตาเพื่อบดบังแสงแดดที่ค่อนข้างแสบตา ผ่านไปประมาณครึ่งนาที เมื่อความระคายเคืองในดวงตาค่อย ๆ จางหาย เขาจึงลดแขนลง พลิกตัวเล็กน้อยแล้วค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
สิ่งแรกที่ปรากฏเข้าสู่สายตาคือเตียงเดี่ยวอีกหลังที่ถูกจัดเก็บอย่างเรียบร้อย
เมื่อเห็นว่าเตียงนั้นว่างเปล่าไร้เงาคน สติของเหยียนอวี้ชีก็พลันแจ่มชัดขึ้นทันที วินาทีต่อมา เขารีบลุกขึ้นนั่ง ก่อนกวาดสายตามองไปรอบเต็นท์อย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นว่าภายในเต็นท์แทบไม่แตกต่างจากตอนก่อนเข้านอนเมื่อคืน เหยียนอวี้ชีก็ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว ก่อนหันไปมองนาฬิกาข้างหัวเตียง ประกายความกังวลวาบผ่านดวงตาทันที
บนหน้าจออิเล็กทรอนิกส์แสดงเวลาเก้าโมงสิบเอ็ดนาที
ผ่านไปทั้งคืนแล้ว ลู่อวี้เจ๋อกลับยังไม่มาอีกอย่างนั้นหรือ?
ภารกิจครั้งนี้จัดการยากถึงเพียงนั้นเชียว?
หรือว่าเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันอะไรขึ้น?