เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 27 อาบน้ำด้วยกัน
“นายดึงฉันลงมาทำไม!” เหยียนอวี้ชีโผล่ศีรษะขึ้นจากน้ำ สะบัดหยดน้ำบนใบหน้า ก่อนหันไปถลึงตาใส่ลู่อวี้เจ๋อโดยอัตโนมัติ
ทว่าเมื่อเห็นสภาพของลู่อวี้เจ๋อในตอนนี้ ใบหูของเขาก็แดงเรื่อขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะรีบหันหน้าหนีแล้วพยายามเดินกลับขึ้นฝั่ง
ขอบสระน้ำแร่ธรรมชาติใต้น้ำตกแห่งนี้ก่อด้วยหินอ่อน ส่วนพื้นด้านล่างปูด้วยก้อนกรวดมน จึงไม่ได้เดินลำบากนัก อีกทั้งระดับน้ำก็ไม่ลึก เมื่อเหยียนอวี้ชียืนขึ้น น้ำจึงสูงเพียงระดับไหล่เท่านั้น
แต่เพิ่งก้าวออกไปได้เพียงก้าวเดียว มือใหญ่ข้างหนึ่งก็คว้าแขนเขาแล้วดึงกลับเข้าสู่อ้อมกอดของลู่อวี้เจ๋ออีกครั้ง
แผ่นหลังของเหยียนอวี้ชีแนบเข้ากับแผงอกอีกฝ่ายโดยมีสายน้ำกระเพื่อมคั่นกลาง ขณะเดียวกัน เสียงทุ้มต่ำชวนฟังของลู่อวี้เจ๋อก็ดังขึ้นเหนือศีรษะ
“อาบด้วยกัน”
“ไม่เอา” เหยียนอวี้ชีปฏิเสธทันทีโดยไม่ต้องคิด พร้อมยกมือขึ้นพยายามแกะมือที่จับแขนตัวเองออก
แต่ลู่อวี้เจ๋อไม่ยอมคลายแรงจับแม้แต่น้อย กลับพูดด้วยน้ำเสียงหยอกเย้าเล็กน้อยว่า “แน่ใจเหรอว่าจะขึ้นไปทั้งที่ตัวเปียกโชกแบบนี้?”
เหยียนอวี้ชีก้มมองเสื้อผ้าที่เปียกน้ำจนแนบติดกับร่าง ก่อนขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด