เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 23 สุดสัปดาห์นี้ว่างไหม?
“เสี่ยวชีใช่ไหมจ๊ะ? แม่เองนะ”
เสียงหญิงคนหนึ่งดังมาตามสายจากสมองกลอัจฉริยะรูปทรงโทรศัพท์ น้ำเสียงของเธอแฝงความลังเลอยู่เล็กน้อย
“ครับ ผมเอง” เหยียนอวี้ชีนตอบเรียบ ๆ
“แม่ได้ยินว่าลูกกลับมาแล้ว ตอนนี้ยุ่งอยู่หรือเปล่า?” จ้าวเหวินซิน ผู้เป็นแม่ของเหยียนอวี้ชีนเอ่ยถาม
“ก็ไม่เท่าไรครับ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?” เหยียนอวี้ชีนยืนอยู่ที่เดิม สายตามองไปยังประตูทางเข้าซูเปอร์มาร์เก็ตที่อยู่ไม่ไกล
“ไม่มีอะไรหรอก แม่แค่อยากถามว่าสุดสัปดาห์นี้ลูกว่างไหม? ถ้าว่างจะกลับมากินข้าวที่บ้านสักมื้อได้หรือเปล่า?”
เหยียนอวี้ชีนชะงักไปเล็กน้อย
พวกเขาไม่ได้ติดต่อกันมาหลายปีแล้ว การที่จู่ ๆ แม่โทรมาหาเมื่อไม่กี่วันก่อนก็นับว่าแปลกมากพออยู่แล้ว แต่ตอนนี้กลับยังชวนเขากลับบ้านไปกินข้าวอีก ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็รู้สึกผิดปกติ
เมื่อคิดได้เช่นนั้น เหยียนอวี้ชีนจึงถามว่า “เรื่องที่แม่ชวนผมกลับบ้าน พ่อรู้หรือเปล่าครับ?”