เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 20 ต้องเป็นห้องที่สะดวกสบายที่สุด
ย้อนกลับไปเมื่อแปดชั่วโมงก่อน—
ภายในทางเดินของโรงพยาบาล ลู่อวี้เจ๋อยืนอยู่หน้าห้องฉุกเฉินด้วยสีหน้าเย็นชา ดวงตาจับจ้องไฟสัญญาณเหนือประตูห้องฉุกเฉินโดยไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
แรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากร่างของเขาทำให้บรรยากาศโดยรอบเย็นเยียบราวกับอุณหภูมิลดต่ำลงจนถึงจุดเยือกแข็ง
เว่ยเทียนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ร้อนรนจนแทบกลายเป็นมดบนกระทะร้อน เขาไม่กล้าเข้าไปใกล้หรือชวนลู่อวี้เจ๋อพูดคุย ทำได้เพียงภาวนาอยู่ในใจให้เหยียนอวี้ชีปลอดภัย
แม้ก่อนหน้านี้เขาจะดูออกตั้งแต่แรกแล้วว่าลู่อวี้เจ๋อให้ความสำคัญกับไกด์ประจำตัวคนนี้มาก แต่ก็ไม่เคยคิดเลยว่าเหยียนอวี้ชีจะมีความสำคัญต่ออีกฝ่ายถึงเพียงนี้
เพียงนึกถึงวิธีที่ลู่อวี้เจ๋อจัดการสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์พวกนั้นเมื่อครู่ แผ่นหลังของเขาก็ยังเย็นวาบไม่หาย
เว่ยเทียนนับว่าเป็นคนที่ผ่านโลกมามากพอสมควร แต่ตลอดชีวิตกลับไม่เคยเห็นภาพเหตุการณ์เช่นนั้นมาก่อน
มันไม่ต่างอะไรจากภาพของเทพอสูรผู้สังหารอย่างไร้ปรานี!
ภาพเลือดเนื้อของสิ่งมีชีวิตต่างสายพันธุ์ที่กระจัดกระจายไปทั่วผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้ง ทำให้เว่ยเทียนรู้สึกคลื่นไส้จนมีน้ำย่อยเปรี้ยว ๆ เอ่อขึ้นมาถึงลำคอ