เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
### บทที่ 6 ระบบบ้าอะไรกันเนี่ย!
คำพูดของลู่อวี้เจ๋อเปรียบเสมือนหยดน้ำที่ร่วงหล่นลงบนผิวน้ำอันสงบนิ่ง ทำให้หัวใจของเหยียนอวี้ชีที่เดิมทีสงบเยือกเย็นเกิดระลอกคลื่นกระเพื่อมขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัว
ตอนแรกที่ได้ยินคำว่า ‘รู้สึกดี’ จากปากของลู่อวี้เจ๋อ นอกจากความตกตะลึงแล้ว เหยียนอวี้ชีกลับไม่ได้รู้สึกหมดคำพูดเหมือนทุกครั้ง ตรงกันข้าม ความรู้สึกแรกที่ผุดขึ้นมาในใจของเขาก็คือ...
ที่แท้หมอนี่ก็รู้สึกเหมือนฉันจริง ๆ ด้วย!
ทว่าความรู้สึกนั้นกลับสลายหายไปทันทีที่เขาสบเข้ากับดวงตาสีดำสนิทของลู่อวี้เจ๋อ ซึ่งภายนอกดูสงบนิ่ง แต่แท้จริงกลับแฝงการหยั่งเชิงและสำรวจตรวจสอบเอาไว้นับไม่ถ้วน
สายตาของลู่อวี้เจ๋อทำให้เหยียนอวี้ชีรู้สึกราวกับถูกอีกฝ่ายมองทะลุความคิด ความรู้สึกเช่นนี้ทำให้เขาหงุดหงิดอย่างยิ่ง
เหยียนอวี้ชีขมวดคิ้วเล็กน้อย กำลังจะเปิดปากโต้กลับ แต่ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูสองครั้งก็ดังขึ้นอย่างชัดเจนภายในห้องชี้นำพลังจิต
เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นเป็นครั้งที่สองดึงเหยียนอวี้ชีออกจากอารมณ์ขุ่นมัวของตัวเอง เขาเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนกลืนคำพูดที่กำลังจะหลุดออกจากปากกลับลงไป
ช่างเถอะ บางทีหมอนี่อาจแค่ถามไปอย่างนั้นเอง ฉันอย่าคิดเข้าข้างตัวเองมากเกินไปดีกว่า