เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วาจานี้แฝงพลังสั่นสะเทือนใจอย่างยิ่งยวด ทำให้คนยุคโบราณที่ได้ยินคำพูดนี้หัวใจพลันร้อนผ่าว
สิ่งใดเรียกว่ายุครุ่งเรืองอะไรกันเล่า
การได้กินอิ่มนุ่งอุ่น สำหรับคนโบราณแล้ว นั่นก็คือยุครุ่งเรือง!
ราษฎรในยุคสมัยนี้ของพวกเขากินมื้อนี้ไม่มีมื้อหน้า ทุกมื้อล้วนรัดเข็มขัดประหยัดปากท้องประทังชีวิต ครั้นต้องเผชิญกับภัยแล้งและภัยพิบัติจากธรรมชาติ จุดจบก็คือต้องอดตายอย่างทรมาน
ทว่า... ยุคสมัยของเหนียงเหนียงผู้นั้น แม้แต่อาหารที่สุกรกินกลับยังดีกว่าที่ราษฎรกินเสียอีก!
“ธัญพืชต้องอุดมสมบูรณ์ถึงเพียงไหนกัน จึงสามารถให้สุกรที่เลี้ยงไว้ได้กินข้าวสวยเช่นนี้ได้...”
“โลกในอนาคตอีก 2,000 ปีข้างหน้า ช่างดี... ช่างดีถึงเพียงนี้จริงรึ”
“เหล่าราษฎรที่ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นคงจะมีความสุขเพียงใดกันนะ!”