เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 ทหารมา โจรไป
หลายวันต่อมา
ปาเหิงกำลังคำนวณจำนวนภาษีฤดูใบไม้ร่วงร่วมกับอู๋เซิงและคนอื่น ๆ อยู่ในที่ว่าการอำเภอ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งร้อนดังเข้ามา ตู้จื้อวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามาตลอดทาง แม้แต่ลมหายใจก็ยังไม่ทันสงบก็รีบกล่าวว่า “ใต้เท้านายอำเภอ ข้างนอกเมืองมีผู้คนมามากมาย อย่างน้อยก็มีมากกว่า 500 คน!”
เขาพยุงกรอบประตู สูดลมหายใจให้เข้าที่สองครั้ง ก่อนกล่าวต่อว่า “เป็นราชาฉง เขานำคน 500 คนมาถึงประตูเมืองแล้ว!”
ปาเหิงคาดไว้อยู่แล้วว่าหลัวเวยจะมาด้วยตนเอง ทว่านางไม่คิดว่าจะมาเร็วถึงเพียงนี้ ทั้งยังนำผู้คนมามากมายเช่นนี้ นางวางพู่กันลงทันทีแล้วเดินออกไปข้างนอก
ประตูเมืองอำเภอจื่อเปิดกว้าง จากระยะไกลจะเห็นชาวเผ่าภูเขากว่า 500 คนยืนเรียงแถวอยู่บนพื้นที่ว่างนอกเมือง มีทั้งหญิงและชาย ใบหน้าอ่อนวัยมีอยู่กว่าครึ่ง ร่างกายกำยำแข็งแรง มองปราดเดียวก็รู้ว่าล้วนเป็นฝีมือดี
หลัวเวยกำลังสนทนาอยู่กับเจ้าหน้าที่ประตูเมือง เขาคงไม่เคยพบเห็นขบวนกำลังเช่นนี้มาก่อน จึงตื่นเต้นเสียจนกระทั่งเสียงยังสั่น