กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 85 ร่ำว่ากลับ
ยามเหม่าในวันรุ่งขึ้น ฟ้ายังไม่สาง ท่ามกลางหมอกยามเช้าสีเทาหม่น หอประตูวังสูงใหญ่เผยให้เห็นเพียงเค้าโครงเลือนราง ทหารที่รักษาเมืองเพิ่งผลัดเวรกันเสร็จ ต่างหาวหวอด ๆ พลางยกเครื่องกีดขวางม้าออก
ปาเหิงกับชวีอิ่งควบม้าไปด้วยกัน แต่ไกลก็เห็นเงาร่างผอมซูบผู้หนึ่งยืนอยู่ใต้หอประตูวัง กำลังจูงม้าแก่ผอมซูบไม่ต่างจากตัวเขา
“รองนายอำเภออู๋” ปาเหิงรั้งบังเหียนม้า พลางประสานมือคารวะเขา
“หวยชิงจวิน” อู๋เซิงประสานมือคารวะ บนหลังม้าผูกห่อสัมภาระไว้เพียงห่อผ้าเล็ก ๆ แบนแฟบห่อหนึ่ง ดูแล้วไม่คล้ายกำลังจะเดินทางไกลนับพันลี้ กลับเหมือนกำลังหวนคืนบ้านมากกว่า
ทั้งสามมิได้กล่าวคำมากความ หลังตรวจสอบป้ายผ่านทางกับทหารแล้วก็ออกจากหอประตูวัง มุ่งหน้าไปทางตะวันตกตามถนนหลวง