เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 ข้าวจื่อใกล้สุก
เสียงกีบม้าดังกุบกับ ปาเหิงค่อย ๆ เดินทางผ่านสะพานเล็กแห่งหนึ่ง แล้วผ่านเขตชุมชนอีกสองแห่ง ในที่สุดก็เห็นต้นหลิวใหญ่ที่เฝิงชวี่จี๋กล่าวถึง
เพียงแต่ยามนี้เป็นปลายสารทฤดู กิ่งของต้นหลิวจึงเหลืออยู่เพียงประปราย ใบไม้ร่วงหล่นไปกว่าครึ่ง ดูแล้วช่างน่าขันอยู่บ้าง
ปาเหิงจูงม้ามาหยุดลงเบื้องหน้าต้นหลิว
เรือนเล็กแห่งนี้ไม่ใหญ่โตนัก หากอยู่บนถนนจางไถทั้งหมดแล้ว นับว่าเป็นสถานที่ที่ไม่สะดุดตาเลย
ตะไคร่น้ำบนธรณีประตูแห้งจนซีดขาว ราวกับไม่มีผู้ใดเข้าออกมานานแล้ว ประตูก็แง้มอยู่ มิได้ลงกลอนแน่นหนา
ปาเหิงเงยหน้าขึ้น เคาะประตูสองสามครั้ง เสียงทึบหนักปะปนกับฝุ่นผงบาง ๆ ที่ลอยฟุ้ง จนนกกระจอกตัวหนึ่งตกใจบินหนี
ไม่มีผู้ใดขานรับ
ปาเหิงเงยหน้ามองคราหนึ่ง เมื่อเห็นว่าต้นหลิวอยู่ตรงประตู นางจึงเคาะต่อไป และเพิ่มแรงขึ้นอีกเล็กน้อย