เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 75 เห็นแล้วใจสะพรึง
ขบวนเรือออกจากอำเภอจื่อ ล่องไปตามกระแสน้ำ เบื้องหน้าตลอดเส้นทางมีเพียงสายน้ำสงบนิ่ง ลมคลื่นราบเรียบ
อู๋เซิงยืนอยู่หัวเรือ มองหน้าผาสองฝั่งที่ราวกับถูกมีดเฉือนและขวานสกัดฟัน ฟังเสียงโห่ร้องยาวของคนเรือที่ดังรับส่งกันไปมา จู่ ๆ ก็เกิดความรู้สึกแปลกใหม่ขึ้นหลายส่วน
เขาอยู่ที่อำเภอจื่อมานานกว่าครึ่งปี แม้จะเคยเดินทางไปเจียงโจวด้วยเรื่องราชการอยู่บ้าง ทว่านี่เป็นครั้งแรกที่ได้ใช้เส้นทางน้ำสายเหนือ
เมื่อปีก่อนตอนเดินทางจากเสียนหยางไปรับตำแหน่ง เขาใช้เส้นทางจื่ออู่ ถนนบนเขาขรุขระจนรถม้าโยกคลอน ทำเอาอวัยวะภายในทั้งปวงแทบเคลื่อนออกจากที่
ครานี้เปลี่ยนมาใช้เส้นทางน้ำ แม้จะล่องตามกระแสน้ำลงใต้ ทว่ากลับมีทิวทัศน์งดงามไปอีกแบบ
สายน้ำไหลเชี่ยวกราก เสียงวานรโหยหวนจากสองฝั่งดังไม่ขาดหู บางคราวมีสายน้ำสีขาวสายหนึ่งไหลห้อยลงมาจากยอดผา ส่องประกายระยิบระยับใต้แสงตะวันประหนึ่งเกล็ดเงิน