เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 74 กิ่งเก่า ดอกใหม่
สิบวันต่อมา
ฟ้ายังสว่างไม่เต็มที่ ทว่าวันนี้ท่าเรือกลับคลาคล่ำไปด้วยผู้คน คบเพลิงส่องสว่างอยู่ทุกหนแห่ง จนผิวน้ำในแม่น้ำสะท้อนเป็นสีเหลืองสลัว
เรือใหญ่สิบลำจอดอยู่สองฟากของสะพานท่าเรือ คนเรือที่เดินไปมาอยู่กำลังตรวจสอบครั้งสุดท้ายก่อนออกเดินทาง เสียงตะโกนเรียกดังขึ้นสลับกันไม่ขาดสาย
ในห้องโดยสารของเรือทุกลำเรียงวางไหดินเผาไว้อย่างเป็นระเบียบ นั่นคือชาดจำนวน 12,000 ต้านของปีนี้ ยังมีถุงป่านมัดเป็นพวง แต่ละถุงอัดแน่นจนพองโต เพียงพอให้แรงงานเกณฑ์หนึ่งคนกินได้นานถึง 2 เดือน
บนท่าเรือผู้คนเบียดเสียดกันแน่น มีแรงงานเกณฑ์สะพายห่อสัมภาระ มีภรรยา ลูก ๆ และมารดาชรามาส่ง ยังมีเสมียนจากที่ว่าการอำเภอถือแผ่นไม้บันทึกเดินขวักไขว่ไปมา ค่อย ๆ ตรวจสอบรายชื่อผู้ขึ้นเรือทีละคน
ท่ามกลางความวุ่นวาย ยังมีเสียงร่ำไห้แผ่วเบาดังแว่วมาอยู่ราง ๆ อย่างไรเสีย การจากครานี้ก็ยาวนานถึง 1 ปีเต็ม
ปาเหิงยืนอยู่บนแท่นไม้ มองศีรษะผู้คนที่เบียดเสียดกันแน่นขนัดบนท่าเรือโดยไม่เร่งรัด เพียงเฝ้ามองทุกสิ่งอย่างเงียบงัน