เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 เมืองจักรพรรดิเสียนหยาง
เปลี่ยนเรือที่เจียงหลิง ล่องเข้าสู่แม่น้ำซีฮั่น แล่นทวนน้ำขึ้นเหนือ ก่อนเปลี่ยนเส้นทางเข้าสู่แม่น้ำตันสุ่ย ผ่านด่านอู่ แล้วจึงเปลี่ยนเป็นรถม้าที่หลานเถียน
เนื่องจากมีสินค้าจำนวนมากจึงเดินทางได้ไม่เร็วนัก เส้นทางนี้กินเวลาอีกกว่า 30 วัน กว่าจะมาถึงนอกเมืองเสียนหยางก็ล่วงเข้าสู่ปลายเดือนเก้าแล้ว
ทิวทัศน์สองฟากฝั่งค่อย ๆ เปลี่ยนจากความเขียวขจีของดินแดนฉู่เป็นสีเหลืองหม่นของกวนจง แม้แต่สายลมก็แห้งแล้งขึ้นมาก
“นายหญิงน้อย เมืองเสียนหยางใกล้ถึงแล้ว”
เสียงของชวีอิ่งดังมาจากนอกรถม้า ปาเหิงเปิดม่านรถด้วยความอยากรู้อยากเห็น หมายจะได้ยลโฉมความยิ่งใหญ่ของเมืองจักรพรรดิเมื่อกว่าสองพันปีก่อนแห่งนี้ด้วยตาตนเอง
สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตากลับเป็นฐานดินเหลืองขนาดมหึมา ซึ่งผุดเด่นขึ้นตรงปลายเส้นขอบฟ้า สูงราวหลายจั้งและทอดยาวไปกว่าหนึ่งลี้
บนฐานดินเต็มไปด้วยผู้คนขวักไขว่ ฝุ่นควันบดบังแสงตะวัน ดูคล้ายสัตว์ยักษ์ตัวหนึ่งกำลังหมอบอยู่ด้านนอกเมืองเสียนหยาง กลืนกินแรงงานของจักรวรรดิ