กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Muntrasz
บทที่ 155 ขโมยเวลาว่างครึ่งวันจากชีวิตอันเร่งรีบ
วันถัดมา หลินเฉวียนไม่ตื่นเช้าเหมือนหลายวันก่อน แต่หลับจนตื่นเองตามธรรมชาติ
พอลืมตาขึ้นมาแล้วหยิบโทรศัพท์ดู เวลาก็เกือบ 10 โมงเช้าแล้ว
“เฮ้อ—หลับสบายจริง ๆ!”
หลินเฉวียนวางโทรศัพท์ ทิ้งตัวนอนบนเตียงแล้วบิดขี้เกียจพร้อมหาวออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความพึงพอใจ
ไม่ได้นอนหลับสบายแบบนี้มานานเท่าไรแล้วนะ?
หลินเฉวียนลองนึกดูเงียบ ๆ แล้วพบว่าตั้งแต่เข้าเกมโลกทมิฬมา ก็เพิ่งผ่านไปไม่ถึงสองสัปดาห์ แต่กลับรู้สึกเหมือนผ่านมาหลายสิบวันแล้ว
“จะหยุดพักให้ตัวเองสักวันดีไหม?”